Hoe ons lichaam suikers kan bewaren
Bij boodschappen doen hoort het opruimen ervan in je kastjes. Pas wanneer je bijvoorbeeld gaat koken, pak je de ingrediënten uit de kastjes om ze te gebruiken. Ook koop je niet meer boodschappen dan je nodig hebt.
Ons lichaam doet eigenlijk hetzelfde, zeker met de suikers die in ons voedsel zitten. Suiker is de belangrijkste en meest efficiënte brandstof voor het lichaam. Als we suikers eten, gebruikt ons lichaam niet meteen alle suiker. Ons lichaam bergt de suikers, net zoals wij de boodschappen thuis, eerst even op. Het stofje in ons lichaam die de suiker in onze cellen opbergt, heet insuline. Op het moment dat er suiker nodig is, zorgt een ander stofje (glucagon) dat de opgeborgen suiker uit de cel wordt gehaald, zodat ons lichaam de suiker kan verbranden. Bij mensen met diabetes (in de volksmond suikerziekte genoemd) maakt het lichaam te weinig insuline. De suikers worden daardoor slecht opgeborgen waardoor je te veel suiker in je bloed hebt.
GLP1: minder suiker in het bloed en minder eetlust
In de jaren 1980 ontdekten onderzoekers dat er nog een stofje betrokken is bij het opbergen van de suikers. Dit stofje, GLP1, zorgt ervoor dat bij een maaltijd (1) insuline wordt geactiveerd (waardoor suikers worden opgeborgen), (2) glucagon wordt geremd (waardoor de suikers die al opgeborgen zijn, lekker blijven zitten), (3) voeding langer in de darmen blijft waardoor het hongergevoel afneemt en (4) onze hersenen een signaal krijgen waardoor onze eetlust afneemt. Vooral de laatste twee eigenschappen vonden onderzoekers reuze interessant. Want wie weet, zou GLP1 kunnen worden gebruikt om mensen af te laten vallen. Helaas blijkt GLP1 heel snel afgebroken te worden door ons lichaam. Als je GLP1 als medicijn zou willen gebruiken moet je voortdurend een infuus krijgen. Dat zou niet werken.
Maar jaren later ontdekte een natuuronderzoeker dat het gif van een bepaalde hagedis (met de angstaanjagende naam glia-monster) een stofje bevatte dat lijkt op GLP1 maar minder snel wordt afgebroken door het lichaam. Wetenschappers en farmaceutische bedrijven zijn dit stofje gaan namaken en zo ontstonden nieuwe medicijnen bij diabetes en bij overgewicht: semaglutide (Ozempic, Wegovy), liraglutide (Saxenda, Victoza), tirzepatide (Mounjaro, Zepbound), dulaglutide (Trulicity).
Werkzaamheid GLP1-medicatie bij diabetes en overgewicht
Onderzoeken met duizenden mensen hebben laten zien dat de GLP-medicatie werkt. Ze verlagen de bloedsuiker, en zorgen dat er minder mensen met (ernstige) diabetes overlijden aan hartklachten. Ook voor mensen met overgewicht lijken deze middelen het gewicht sterk te verlagen. Iemand van 80 kilogram valt zo’n 8-16 kilogram af dankzij de GLP1-medicatie. Echter, er is wel een nadeel: als je stopt met deze middelen komen de kilogrammen weer terug en lijkt ook het beschermend effect op hart- en vaatziektes weer te verdwijnen. Dus bij overgewicht kan GLP1-medicatie wel als een hulpmiddel gebruikt worden om af te vallen, echter gezonde leefstijl is de basis van de behandeling.
Meer lezen?
Dit artikel staat in ReumaMagazine 5-2026. Je kunt het ook hier lezen.
